De Torenkamer Natasja Bennink

ma 27 feb 2017

Beeldend kunstenaar

Over Natasja

Natasja Bennink (1974) is beeldhouwer. Haar werk bestaat voornamelijk uit levensgrote bronzen sculpturen van mensfiguren waarin het lichaam wordt gebruikt als drager van betekenissen. Daarmee wil zij een universeel en maatschappelijke inhoud communiceren, herkenning en tegelijkertijd een beetje schuren. Natasja werkt met modellen of gebruikt haar eigen lichaam als uitgangspunt. Door de rauwe toets in de klei en de reductie van de anatomie tot voornaamste lijnen en vormen ontstaat er een beeld dat niet volledig is. Dat roept een spanning op die de werkelijkheid overstijgt.

Eén van de thema’s waarmee Natasja werkt is de liefde tussen mensen, de intimiteit en verbondenheid verbeeld in een monumentale kus in brons.

Haar kussende beelden zijn een ode aan de liefde van nu. Anno 2017 in al haar diversiteit, jong, oud, zwart-wit, hetero en lesbo, herkenbaar voor iedereen: de kracht en kwetsbaarheid van de liefde vastgelegd in brons.

Natasja volgde een opleiding aan de Academie Minerva in Groningen en de Academy of Fine Arts te Athene. Zij woont en werkt in het voormalig gemeentehuis van Ezinge. Haar werk is opgenomen in diverse museale en gemeentelijke collecties, zoals die van Drents Museum, Beeldengalerij Het Depot, Nationaal beeldenpark Havixhorst,  Museum De Buitenplaats, Haren, Heerenveen en het UMCGroningen. Natasja werkt autonoom en in opdracht, zo maakte zij voor de Statenzaal van de Provincie Drenthe: het portret van Koning Willem Alexander en voor de stad Appingedam: “De vijf kussen”, Voor in een nieuwe wijk te Assen:  “De Venus van Kloosterveen” en voor het Bisdom Groningen te Dokkum maakte zij monument voor Titus Brandsma. Onlangs op Valentijnsdag is het beeld “Ons Dagelijks brood” onthuld bij verpleegtehuis NeiBertilla te Drachten. Een kussend beeld van haar grootouders.

Zij wordt internationaal vertegenwoordigd door Galerie Van Campen & Rochtus te Antwerpen.

 

Torenkamerplan

De Stedemaagd van Amsterdam is één van de bekendste beelden van het Vondelpark. Je vindt het beeld naast het beeld van Vondel zelf. Dit beeld siert de toegang van het Vondelpark bij de Stadhouderskade, een welkome en herkenbare begroeting voor ieder die het park ingaat. Het beeld is gemaakt in 1883 een geeft heel goed een tijdsbeeld weer van de periode waarin het beeld gemaakt is. Qua kunst maar geeft ook een beeld het heersende schoonheidsideaal beeld van de vrouw anno 1883. De Stedemaagd is een verpersoonlijking van Amsterdam. Ik wil mij deze week laten inspireren door De Stedemaagd, de geschiedenis van het beeld, de betekenis, wat voor rol speelt het beeld nu, de technische kant van het beeld: anatomie, vormen, houding, maatvoering etc.

Vanuit al deze input wil ik een nieuwe Stedemaagd van Amsterdam maken!

Hoe ziet een Stedemaagd er heden ten dage uit, qua concept en uitvoering? Een beeld van een vrouwenlichaam als allegorie, die staat voor de stad anno 2017? Maar ook beeld dat recht doet aan de vrouwelijke inwoners van Amsterdam! Ik begin met fotograferen en schetsen op papier en klei naar een vrouwelijk model op zoek naar de juiste houding, beweging, monumentaliteit, kracht, anatomie. Het beeld boetseer ik in rivierklei wat ik vervolgens giet in brons. Het formaat is ongeveer 50% levensgroot. Eind april heb ik een tentoonstelling bij Galerie l’Oeil de Prince te Parijs en mijn doel is om daar de nieuwe Stedemaagd van Amsterdam te laten zien!